[ خطبه مولف ] بسم اللّه الرحمن الرحيم قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . « 1 » تسبيح و تقديس مالك الملكى را سزد كه در هر دوره‌يى ، بنا به تقديرات ربانى و مشيت‌هاى سبحانى ، آئين و آرايش بلاد را دگرگون كند و تأمين و آسايش عباد را افزون نمايد . خداوندى را ثنا كنيم كه آبادى جهان را ، به واسطه‌ى برانگيختن جهانداران با قدرت ، از خرابى برهاند ؛ و در مرغزار دنيا ، به سبب باغبانان هنرمند ، گل‌هاى رنگارنگ بدماند ؛ خار و خس را از بيخ و بن بر كند ، و رياض امن و راحت را از رويانيدن گل‌هاى معدلت زيب و زيور دهد . كردگارى را سپاس آريم كه اغنام رعيت را ، به وجود شبان سلطنت ، از چنگ گرگان فساد و آشوب برهاند ؛ و چراغ ملت بهيه را از باد غوايت گمراهان و دزدان ، محفوظ دارد . صلوات زاكيات بر صدر كاينات و خلاصه‌ى موجودات ، محمد مصطفى و حاكم روز جزا باد كه در ظهور خود ، آتشكده‌ى جهل را خموش كرده و ايوان كسراى اهريمن طبيعتان را شكسته ساخت و به وجود مسعود خود ، لات و عزى را از اوج عزت به خاك مذلت انداخت . و درود و تحيات بر وصى و وزير و برادر و خليفه‌ى او ، على ابن ابيطالب امير المؤمنين ، باد كه دست يد اللهى گشود و بر اورنگ خلافت حقه نشست و كمر ولايت بست و تاج مروت و فتوت را به فرق فرقدان‌ساى خود زينت افزود . زهى بزرگوار وزير و جانشينى ، كه منشأ ولايت و مسلك هدايت است ؛ نبوت را در ولايتش اعتبار ، مروت و فتوت را به وجودش افتخار است . زيبنده وجودى است كه در كسوت مخلوقى ، جمعى او را خالق دانند ؛ و در هيأت مرزوقى ، برخى او را رازق خوانند . اگرچه در تأخر ذات « انا عبد من عبيد » گويد ؛ لكن ، در تقدم رتبه و صفات ، مسلك اولويت و اوليت پويد . در برترى ذات و صفات او چه گويم ، كه خلقم سنگسار كنند و سبكسارم خوانند ؛ به جرم عشق توام مىكشند و غوغايى است * تو نيز بر لب آ ! عجب تماشايى است !

--> ( 1 ) - قرآن كريم : آل عمران / 26 .